Korzystając z AudioTools i jednego z naszych skalibrowanych mikrofonów lub interfejsu audio, masz wszystko, czego potrzebujesz do konfiguracji, testowania i walidacji systemu dźwiękowego. Niniejszy dokument stanowi przewodnik, który przeprowadzi Cię przez ten proces.
sprzęt komputerowy
Możesz użyć interfejsu audio USB, iAudioInterface2 , iPrecisionMic lub iTestMic2 . Najszybszym i najlżejszym rozwiązaniem będzie użycie któregokolwiek z naszych mikrofonów testowych, ponieważ są one wstępnie skalibrowane i nie wymagają konfiguracji przed rozpoczęciem pracy. Posiadają również wyjścia audio, dzięki czemu można ich używać do sygnałów wyjściowych. Jeśli potrzebujesz wydajności klasy pierwszej, użyj uPrecisionMic, a do zastosowań ogólnych iTestMic2 w zupełności wystarczy.
iAudioInterface2 to świetne rozwiązanie, jeśli potrzebujesz podłączyć własny mikrofon zasilany phantomowo XLR lub użyć długich kabli XLR. Posiada również zbalansowane wyjście audio z regulacją poziomu.
Więcej szczegółów na temat konfiguracji iAudioInterface2 lub ogólnego interfejsu audio USB znajdziesz na naszych innych stronach internetowych.
Uwaga dotycząca zbalansowanego/niezbalansowanego wyjścia audio. AudioTools można skonfigurować tak, aby generował normalny sygnał mono, w którym kanały L i R mają tę samą polaryzację. Po wybraniu trybu zbalansowanego, polaryzacja kanału R jest odwrócona, dzięki czemu urządzenia takie jak iTestMic2 i uPrecisionMic mogą generować sygnał zbalansowany. Upewnij się tylko, że okablowanie jest zgodne z ustawieniem Zbalansowany/Mono, które znajduje się na stronie Ustawienia->Ogólne->Globalne audio.
Oprogramowanie
Zacznij od instalacji AudioTools z odblokowanymi przynajmniej tymi funkcjami. Pamiętaj, że możesz skorzystać z naszej nowej opcji subskrypcji, aby uzyskać dostęp do wszystkich tych narzędzi (i nie tylko) za jedną niską miesięczną opłatą i gotowe.
Konfiguracja wejścia i wyjścia
Zamontuj mikrofon na statywie, zazwyczaj w pobliżu stanowiska FOH lub w centralnym miejscu sali. Poprowadź wyjście urządzenia do systemu, aby można było je przypisać do dowolnego głośnika. Jeśli używasz iTestMic2 lub uPrecisionMic, zazwyczaj będziesz potrzebować kabla 1/8” – XLR lub 1/4”, aby podłączyć go do systemu.
Wyrównanie głośników
Pierwszym krokiem jest fizyczne ustawienie głośników w celu uzyskania optymalnego zasięgu. W tym celu skorzystamy z Generatora sygnału w menu Narzędzia . Wybierz Szum różowy, tryb oktawy i wybierz oktawę 2000 Hz. Skieruj ten sygnał do każdego głośnika i sprawdź, czy jego zasięg odpowiada Twoim potrzebom.
Polaryzacja głośników
Użyj modułu „Polarność głośników” w menu „Głośniki” i skieruj sygnał do każdego głośnika osobno. Upewnij się, że sygnał jest odtwarzany tylko przez jeden głośnik. Powinieneś widzieć duży znak „+” dla wszystkich głośników. Jeśli widzisz tylko znak „-”, sprawdź, czy w torze sygnałowym nie występuje odwrócenie polaryzacji sygnału. Tester polaryzacji będzie działał na duże odległości, upewnij się tylko, że sygnał „trzasku” jest co najmniej o 20 dB wyższy od poziomu hałasu otoczenia.
Pasmo przenoszenia
Do tego celu użyjemy LARSA . Na stronie konfiguracji LARSA wybierz przemiatanie 1.5 s i tryb sygnału wewnętrznego. Pozostałe ustawienia domyślne są zazwyczaj poprawne. Sprawdź poziomy, aby upewnić się, że nie przesterowujesz systemu. Możesz użyć przycisku Tone na ekranie głównym, aby wygenerować pojedynczy ton przed uruchomieniem przemiatania.
Gdy będziesz gotowy, naciśnij przycisk „Pomiar”, aby uzyskać odczyt. W tym momencie możesz zdecydować, czy system wymaga zmian w korekcji. Po wprowadzeniu zmian uruchom go ponownie i powtarzaj tę czynność, aż uzyskasz pożądany efekt. Możesz kontrolować wygładzanie wykresu na stronie ustawień LARSA.
LARSA wykorzystuje algorytm odwrotnej dekonwolucji trzeciej generacji, dzięki czemu jest dość odporna na zakłócenia. Nie musisz znajdować się w bardzo cichym otoczeniu, aby uzyskać dobre rezultaty. Bardzo głośne otoczenie będzie stanowić problem, ale większość typowych warunków akustycznych będzie odpowiednia.
Opóźnienie
Jeśli używasz wież opóźniających, musisz dodać opóźnienie do wszystkich wież za linią główną. W tym celu wykorzystamy moduł ETC.
W ETC, na stronie konfiguracji wyłącz sygnał zewnętrzny, aby ETC mogło generować własny trzask. Ustaw szerokość ekranu na wartość większą niż odległość od sieci. Na przykład, jeśli znajdujesz się 80 stóp od sieci, użyj 100 ms. Skieruj wyjście do lewego przewodu głównego i dotknij trójkąta, aby rozpocząć test. Zobaczysz skok, a następnie zanik sygnału. Jeśli wykres jest wyzwalany przed odtworzeniem trzasku lub w ogóle się nie wyzwala, dostosuj poziom wyzwalania na stronie ustawień.
Po uzyskaniu stabilnego odczytu zatrzymaj test i przeciągnij palcem po ekranie, aby umieścić kursor dokładnie na początkowym piku. Zanotuj czas w ms u dołu ekranu. Teraz skieruj sygnał do pierwszej lewej kolumny opóźniającej. Uruchom ponownie test, a zobaczysz pik po lewej stronie (wcześniej niż) piku z sieci. Zwiększ czas opóźnienia na kolumnie opóźniającej, aż pik zrówna się dokładnie z lewym pikiem sieci.
Powtórz to dla wszystkich lewych wież, wyrównując je w miarę postępów. Teraz przejdź do prawych wież głównych i zacznij proces od nowa.
Dobrym pomysłem jest dokumentowanie opóźnień za pomocą dzienników zdarzeń.
Równowaga poziomu
W programie SPL Pro włącz różowy szum (dotknij ikony fali sinusoidalnej) i używając umiarkowanego poziomu (75 dB to dobry punkt wyjścia), zmierz poziom z lewego przewodu głównego. Dopasuj do niego prawy przewód główny, a następnie powtórz proces dla wszystkich pozostałych wież.
zweryfikować
Wykorzystamy do tego aplikację STIPA Speech Intelligibility , wysyłając sygnał do każdego mówcy osobno. Uruchom test STIPA i upewnij się, że Twoje wyniki mieszczą się co najmniej w zakresie „bardzo dobrym”.
